STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka

Cytaty na nasze czasy:

"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"

Św. Ignacy Loyola


"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers


"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

czwartek, 30 kwietnia 2026

Abp Karol Maria Vigano - My również nie zmieniliśmy niczego w naszej Wierze

„Podobnie jak angielscy katolicy w czasach purytańskiego Cromwella czy mieszkańcy Wandei w okresie rewolucji francuskiej, także i my jesteśmy zmuszeni urządzać prowizoryczne kaplice i oratoria, podczas gdy nasze piękne kościoły pozostają dla nas zamknięte i niedostępne. I podobnie jak tamci angielscy katolicy czy Wandejczycy, my również nie zmieniliśmy niczego w naszej Wierze, w naszym sposobie modlitwy ani w naszej wierności Świętemu Kościołowi Rzymskiemu Katolickiemu i Apostolskiemu oraz Papieżowi. To raczej ci, którzy oskarżają nas o schizmę i rzucają na nas ekskomunikę, wprowadzili błędy – błędy, które papieże zawsze potępiali – oraz odstępstwa, które udało im się narzucić poprzez sześćdziesiąt lat nieustającej indoktrynacji.

Lecz jak powiedział święty Atanazy o arianach: »Oni mają kościoły, my mamy Wiarę«. I właśnie taka, Drodzy Przyjaciele, jest rzeczywistość, w której się znajdujemy. Rzeczywistość eschatologiczna, »apokalipsa« — to znaczy objawienie, odsłonięcie. Bezradnie patrzymy, jak dokonuje się wielka apostazja, jak zło jest uwalniane, a nam narzuca się synkretyczną, masońską pseudo–religię. Nasze miasta są nie do poznania, zniszczone przez przestępców i barbarzyńców. […] Nasze rodziny stają się coraz biedniejsze, a przyszłość naszych dzieci coraz bardziej niepewna. Tymczasem media mówią nam o wolności, jednocześnie cenzurując krytyczne głosy; o demokracji, podczas gdy umacnia się tyrania; o gościnności, podczas gdy wykluczają tych, którzy są u siebie. My jednak wiemy, że tego, co się dzieje, nie da się wyjaśnić, jeśli nie odczytamy tych wydarzeń i nie zrozumiemy ich oczami Wiary, nadprzyrodzonym spojrzeniem; z drżeniem tych, którzy wyczuwają zbliżanie się czasów próby i prześladowania, a jednocześnie odkrywają nowe przyjaźnie, nowych towarzyszy broni: ludzi, którzy jeszcze wczoraj byli nam obcy, lecz których determinację, wielką odwagę, nadprzyrodzonego ducha i pragnienie dzielenia się z braćmi małymi i wielkimi pociechami, jakich Pan nam udziela, teraz odkrywamy”.
Abp Karol Maria Viganò, 25 kwietnia AD 2026

Autor: o