2 maja 1989 roku zmarł w Genui, w wieku 82 lat (ur. 20 V 1906), abp Giuseppe kard. Siri, duchowny i doktor teologii. Prezbiter od 1928 roku, w wieku 38 lat został bpem pomocniczym, a w 1946 roku – arcybiskupem Genui. W 1953 roku wyniesiony przez papieża Piusa XII do godności kardynalskiej (1982-89 – protoprezbiter w Kolegium Kardynalskim). Od 1958 do 1965 – przewodniczący Konferencji Episkopatu Włoch. Jako metropolita Genui znany był z zaangażowania społecznego. Jeden z najpoważniejszych papabili (swoim następcą widział go sam Pius XII) podczas konklawe w 1958, 1963 i (dwukrotnie) 1978 roku: według „Siri thesis” (popieranej m.in. przez o. Malachiasza Martina) został faktycznie wybrany papieżem 26 X 1958 o godz. 18.00 (kiedy nad Kaplicą Sykstyńską ukazał się biały dym, a spiker Radia Watykańskiego ogłosił habemus papam) i zamierzał przyjąć imię Grzegorza XVII, lecz zrezygnował bądź został zmuszony do rezygnacji przez frakcję progresistowską pod pretekstem, że wybór tak konserwatywnego papieża zaszkodzi katolikom w krajach komunistycznych lub zaszantażowany groźbą schizmy. Analogiczna sytuacja miała nastąpić w 1963 oraz 1978 roku. Sam Siri nie potwierdzał oficjalnie tej wersji, lecz w 1985 roku oświadczył odwiedzającej go grupie tradycjonalistów, że jest związany tajemnicą. Po ukończeniu 80 roku życia utracił prawo do udział w konklawe a w 1987 złożył rezygnację z urzędu arcybiskupa, która została przyjęta.
