x. Rafał Trytek — Niedziela Zesłania Ducha Świętego AD 2026 (Wrocław, 24 V)

 

           Duch Święty ożywia i odnawia Kościół, pozwalając wiernym na nowo odczytywać Depozyt Wiary. To właśnie On dba o to, aby władza duchowa nie narzucała członkom Kościoła błędów i herezyj i nie prowadziła ich do schizmy.

Unam Sanctam

Uznaliśmy zatem za stosowne zjednoczyć się w stowarzyszeniu duchowieństwa i świeckich, aby skutecznie, z całą niezbędną ostrożnością i determinacją, działać na rzecz zwołania Soboru Powszechnego Kościoła, który poważnie przeanalizuje problemy stawiane przez pretendentów do tronu papieskiego, którzy narzucili nam destrukcyjne reformy, które wkrótce zrujnowałyby Kościół Chrystusowy, gdyby to było możliwe. Głęboko wierzymy, że Boska Opatrzność koniecznie wymaga, aby Kościołem kierował prawdziwy Następca Piotra. Odrzucamy bierność, jaka zapanowała wśród duchowieństwa w tej kwestii i mamy nadzieję, że nasi bracia dołączą do nas w tym projekcie, który może się powieść jedynie przy ich współpracy.

Kraków - porządek Mszy Świętych: 25.05.2026 - 31.05.2026

Poniedziałek Zesłania Ducha Świętego 25.V.

Msza św. o godz.18:30


Wtorek Zesłania Ducha Świętego 26.V.

Msza św. o godz.7:20


Środa 27.V. Suche Dni

Msza św. o godz.7:20

Czy powinniśmy czekać na boską interwencję?

             Bóg jest wszechmocny i nie potrzebuje współpracy ludzi. Niemniej jednak pragnie, by ludzie z Nim współpracowali. Historia Kościoła i historia ludzkości dobitnie pokazują, że Bóg pragnie, by ludzie działali i współpracowali w dziele swojego zbawienia. Kościół również nie może – i nigdy w przeszłości nie polegał – na bezpośredniej interwencji Boga jako środku zaradczym na różne kryzysy, które nękały jego ziemską pielgrzymkę.

 W czasie wielkiej schizmy zachodniej trzech różnych „papieży” mianowało swoich kardynałów i wzajemnie się ekskomunikowało. Sytuacja była katastrofalna. Niemniej jednak chrześcijanie nie popadli w bierne oczekiwanie na boską interwencję. W Kościele zorganizowano Sobór Powszechny, w skład którego weszli duchowni z różnych obediencji oraz przedstawiciele różnych frakcji i narodów. Trzej pretendenci do papiestwa albo zrzekli się tronu, albo zostali do tego zmuszeni. Na ich miejsce wybrano papieża Marcina V i przywrócono jedność Kościoła.

Najmocniejsze zarzuty wobec Sedewakantyzmu — Czy wytrzymają próbę logiki?

Ten film to szczegółowa odpowiedź na najczęstsze zarzuty wobec sedewakantyzmu - stanowiska utrzymującego, że posoborowi „papieże” utracili urząd przez publiczne głoszenie herezji modernistycznych.

Omówione zostają m.in. pytania:

Gdzie dziś można znaleźć lekarstwo?

          Obowiązek rozstrzygnięcia kwestii legalności pretendenta do Stolicy Apostolskiej nie może spoczywać na tych, którzy nie wyznają wiary katolickiej. Nigdy w historii Kościoła nie zdarzyło się coś takiego. To nie heretycy przynosili rozwiązanie różnych kryzysów kościelnych, lecz duchowni, którzy pozostawali niezachwiani w wierze.

„Bóg jest jeden” – mówi św. Cyprian – „Chrystus jest jeden; Kościół jest jeden; jego wiara jest jedna; jego lud jest jeden, zjednoczony więzią zgody w jedną, zwartą jedność ciała. Nie można rozerwać tej jedności, ani też rozbić struktury ciała, które samo w sobie jest jednym”. [1]

Nie może zatem być dwóch Kościołów, jak niektórzy sobie wyobrażają:

Fotorelacja z Pielgrzymki Katolików Integralnych 18 maja 2026 do Góry Kalwarii

           Fotorelacja z Pielgrzymki Katolików Integralnych 18 maja 2026 do Góry Kalwarii, do grobu o. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego - Założyciela Zakonu Marianów Białych. Nie mylić z uzurpatorami - marianami czarnymi, których założyciel - Matulewicz oszukał św. Piusa X, że Marianie wymarli oprócz jednego i w ten sposób Watykan zezwolił na założenie nowego zgromadzenia. Bp Matulewicz został " baetyfikowany" przez pseudopapieża JP 2.

Za: facebook.com

Obecność Piotra – absolutne prawo Kościoła

               Gdy Stolica Apostolska jest pusta, wybór Najwyższego Pasterza nie jest dla Kościoła jedynie opcją. Jest to jego podstawowy obowiązek. Jest to zatem prawo katolików. Wyboru tego zazwyczaj dokonują kardynałowie. Jednakże, jeśli istnieją poważne wątpliwości co do legalności i katolickości tych, którzy zostali mianowani kardynałami, obowiązek ten spada na Kościół powszechny. [1] Kościół, będąc społecznością doskonałą, musi koniecznie posiadać w sobie wszystkie środki, niezbędne do wyboru niekwestionowanego papieża. Tak naucza papież Leon XIII w swojej encyklice Immortale Dei : „[Kościół] jest społecznością doskonałą w swoim rodzaju i z prawa, ponieważ z woli i dobroci swego Założyciela posiada w sobie i z siebie wszystkie zasoby konieczne do jej zachowania i do jej działalności”.

Najważniejszy obowiązek Kościoła

        Z pewnością wielką rzeczą jest to, że Msza Święta i prawdziwe sakramenty zostały zachowane przez duchowieństwo, które pozostało wierne Wierze. Niemniej musimy jednak ubolewać nad tym, że nie słyszymy wśród nas niepodważalnego głosu Piotra, i zadać sobie pytanie, czy walka ta została rzeczywiście stoczona tak, jak powinna. Czyż nie jest rzeczywiście podstawowym obowiązkiem Kościoła, gdy istnieją poważne wątpliwości co do pretendenta do papiestwa, dążenie do naprawienia tej sytuacji? Czy boska misja Kościoła, polegająca na szerzeniu światła prawdy, które jako jedyne może nas zbawić, może opierać się na innej skale niż skała Piotra? Czyż ta skała nie musi być bez cienia wątpliwości rozpoznawalna przez wszystkich członków Kościoła?

 Nie tylko rozdarty świat katolicki desperacko potrzebuje pewności płynącej z głosu Piotra, ale cały świat, pogrążony w apostazji, nie znajdzie lekarstwa, dopóki katolicka Łódź nie znajdzie się pod dowództwem katolika. Oto główny problem tego świata, problem najważniejszy, problem najpilniejszy, ten, który musi zostać rozwiązany przed wszystkimi innymi. Głos, który słyszymy, nie jest rozpoznawalny jako żywy głos Namiestnika Chrystusa, a bez niego nie można nic zrobić, aby odwrócić sytuację i przywrócić porządek. Musimy pracować nad wyjaśnieniem kwestii legitymizacji modernistycznych papieży. Jest to poważny obowiązek, zwłaszcza dla wiernych biskupów, którzy dziś uosabiają widzialną władzę Kościoła.

Wreszcie w domu: Redemptoryści Zaalpejscy zostają sedewakantystami (Novus Ordo Watch)

21 maja 2026 r.

Witajcie, bracia w Chrystusie!

          Na początku tego miesiąca, 2 maja, w święto św. Atanazego, Doktora Kościoła, pojawiła się wspaniała wiadomość:

„Zgromadzenie Synów Najświętszego Odkupiciela” (Filii Sanctissimi Redemptoris albo FSSR), mające swoją siedzibę na wyspie Papa Stronsay u północnych wybrzeży Szkocji, opublikowało formalny dokument, w którym odcina się od Kościoła Vaticanum II i jego apostackiego, podrobionego katolicyzmu, deklaruje wierność prawdziwej religii rzymskokatolickiej oraz wyraźnie odrzuca Leona XIV i jego poprzedników aż do Pawła VI jako fałszywych papieży.

Krótko mówiąc: „Redemptoryści Zaalpejscy”, jak są również nazywani, zostali sedewakantystami. Deo gratias!