Nazwa „kielich” pochodzi z języka greckiego i oznacza po prostu naczynie do picia. W czasach apostołów złoto i srebro były materiałami, z których wykonywano naczynia liturgiczne, a Sobór w Reims ustalił, że powinny one być wykonane właśnie z tych materiałów oraz że muszą być poświęcone przez biskupów lub opatów noszących insygnia pontyfikalne, gdy jest to zgodne z tradycją, ponieważ kwestie te dotyczą raczej godności niż stopnia duchownego.
Złoty kielich symbolizuje skarb Mądrości Bożej, ukryty w naszym Panu Chrystusie i odzwierciedlony w doskonałości tego metalu. Srebrny kielich symbolizuje najwyższą czystość i niewinność naszego Pana Chrystusa, przedstawioną w bieli srebra.
Patena stanowi osłonę kielicha; ponieważ jest otwarta i widoczna, symbolizuje kamień, który Józef z Arymatei umieścił przy wejściu do grobu.
Oba symbolizują Grobowiec i kamień nagrobny, w którym został pochowany nasz Pan Chrystus; ponieważ tak jak w Grobowcu spoczywało Najświętsze Ciało naszego Pana Jezusa Chrystusa, widzialnie i rzeczywiście, wraz z Boskością, tak w kielichu i patenie znajduje się nasz Pan Jezus Chrystus w Sakramencie.
