STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka

Cytaty na nasze czasy:

"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"

Św. Ignacy Loyola


"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers


"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

piątek, 20 lutego 2026

List Arcybiskupa Marcela Lefebvre’a do przyszłych biskupów FSSPX z 29 sierpnia 1987 roku

 

„Niech przyjdzie Królestwo Twoje!

Do Wielebnych Księży Williamsona, Tissiera de Mallerais, Fellaya i de Galarreta
Umiłowani Przyjaciele,
Ponieważ Stolica Piotrowa i najważniejsze urzędy w Rzymie są okupowane przez antychrystów, szybko postępuje destrukcja Królestwa Naszego Pana w Jego Mistycznym Ciele tutaj, na ziemi, zwłaszcza poprzez zepsucie Mszy Świętej, wspaniałego wyrazu triumfu naszego Pana poprzez Krzyż (Regnavit a ligno Deus) i źródła rozszerzania się Jego Królestwa w duszach i społeczeństwach.
W ten sposób jawna staje się absolutna konieczność zachowania i kontynuacji czcigodnej Ofiary Naszego Pana, aby »przyszło Jego Królestwo«.
Deformacja Mszy Świętej spowodowała deformację kapłaństwa i powszechny upadek wiary w boskość Naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Pan Bóg powołał Bractwo Kapłańskie św. Piusa X, aby zachować i utrwalić Jego chwalebną i odkupieńczą Ofiarę w Kościele. Wybrał dla siebie prawdziwych kapłanów, oświecając ich i uświadamiając im te boskie tajemnice. Pan Bóg obdarzył mnie łaską przygotowania tych kapłanów i udzielenia im sakramentu kapłaństwa, aby wytrwali w prawdziwej Ofierze, zgodnie z definicją Soboru Trydenckiego.
To właśnie sprowadziło na nas prześladowania ze strony antychrysta Rzymu. Ponieważ ten Rzym, modernistyczny i liberalny, kontynuuje swoje dzieło niszczenia Królestwa Naszego Pana, czego dowodem jest Asyż i potwierdzenie liberalnych tez Soboru Watykańskiego II dotyczących wolności religijnej, czuję się zmuszony przez Opatrzność Bożą do przekazania łaski katolickiego biskupstwa, którą otrzymałem, aby Kościół i kapłaństwo katolickie mogły nadal istnieć dla chwały Boga i zbawienia dusz.
Dlatego też, przekonany, że wypełniam jedynie świętą wolę Naszego Pana, zwracam się do Was niniejszym listem z prośbą o przyjęcie łaski katolickiego biskupstwa, którą już udzieliłem innym kapłanom w innych okolicznościach.
Udzielę Wam tej łaski, ufając, że wkrótce Stolicę Piotrową zajmie w pełni katolicki następca Piotra, w którego ręce będziecie mogli powierzyć łaskę swojego biskupstwa, aby ją potwierdził.
Głównym celem tego aktu jest przekazanie łaski udzielania święceń kapłańskich dla kontynuacji prawdziwej Ofiary Mszy Świętej oraz udzielania sakramentu bierzmowania dzieciom i wiernym, którzy Was o to proszą.
Błagam Was, abyście pozostali przywiązani do Stolicy Piotrowej, do Kościoła rzymskiego, Matki i Nauczycielki wszystkich Kościołów, w integralnej wierze katolickiej, wyrażonej w symbolach wiary, w katechizmie Soboru Trydenckiego, zgodnie z tym, czego nauczano was w seminarium. Pozostańcie wierni w przekazywaniu tej wiary, aby nadeszło Królestwo naszego Pana.
Wreszcie, błagam Was, abyście pozostali przywiązani do Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, abyście pozostali głęboko zjednoczeni między sobą, posłuszni jego Przełożonemu Generalnemu, w niezmiennej wierze katolickiej, pamiętając o słowach św. Pawła skierowanych do Galatów: »Ale choćby my, albo Anioł z nieba przepowiadał wam mimo to, cośmy wam przepowiadali, niech będzie przeklęctwem. Jakośmy przedtem powiadali, i teraz zasię mówię: Jeźliby kto wam opowiadał mimo to, coście wzięli, niech będzie przeklęctwem« (Gal 1, 8–9).
Umiłowani Przyjaciele, bądźcie moim pocieszeniem w Chrystusie Jezusie, pozostańcie silni w Wierze, wierni prawdziwej Ofierze Mszy Świętej, prawdziwemu i świętemu Kapłaństwu Naszego Pana dla triumfu i chwały Jezusa w Niebie i na ziemi, dla zbawienia dusz, dla zbawienia mojej duszy.
W Sercach Jezusa i Maryi obejmuję was i błogosławię.
Wasz Ojciec w Chrystusie Jezusie.
+ Marcel Lefebvre
W święto św. Augustyna, 29 sierpnia 1987 roku

Autor: o