STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka

Cytaty na nasze czasy:

"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"

Św. Ignacy Loyola


"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers



"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

piątek, 20 listopada 2026

x. Rafał Trytek — kazanie na V Niedzielę pozostałą po Objawieniu Pańskim AD 2026 (Wrocław, 8 XI)


Życie duchowe jest walką, nie zna stagnacji. Nie ma czegoś takiego jak remis duchowy – zaznaczył x. Rafał Trytek ICR, który 8 listopada AD 2026 sprawował Mszę Świętą w Oratorium Świętego Józefa Opiekuna Kościoła Świętego we Wrocławiu. Duszpasterz Tradycji nawiązał do artykułu x. bp. Michała Ludwika Guérarda des Lauriers OP (1898‒1988), którego polskie opracowanie znalazło się w listopadowym numerze „Biuletynu Czcicieli św. Marii Goretti”. Jego autor, teolog dominikański, rozważał, pierwotnie na łamach pisma „Sodalitium”, jak powinno wyglądać dążenie do świętości.

Uświęcanie się jest pilną potrzebą oraz obowiązkiem, w który wpisane jest nieustanne wzrastanie. Jeżeli zatrzymamy się i przestaniemy wzrastać w łasce, będzie to równoznaczne z upadkiem – tym gorszym, im wyższy już osiągnęliśmy poziom. Dla katolika każdy dzień jest zmaganiem o świętość, które kończy się zwycięstwem albo przegraną.

Mądrość świętych przypomina pielgrzymującym do nieba, że należy skupić się przede wszystkim na sobie, aby nie zejść z drogi do nieba – nie bacząc, że „świat” nie rozumie tej konieczności. Odpoczynek od świętości nie istnieje, im większe zaś uczyniliśmy w niej postępy, tym bardziej obojętniejemy na trudy życia w doczesności.

Bądźmy zatem przykładem dla bliźnich, jak Bóg działa. Prośmy o Wiarę, Nadzieję i Miłość – cnoty, które (w przeciwieństwie do innych cnót) nie znają ograniczeń i mogą wzrastać bez końca: Miłość to przecież obecność Boga w naszym życiu. Uporządkujmy nasze życie, by mogło świadczyć o chwale Bożej, lecz jednocześnie zachowujmy cierpliwość dla samych siebie, bo niedoskonałości i słabości są nie do uniknięcia bez specjalnej łaski naszego Pana. Zróbmy wszystko, co jesteśmy w stanie zdziałać, aby uniknąć lat w czyśćcu.