Ścienny kalendarz rzymsko-katolicki A.D. 2023 już dostępny!

 

            Prezentujemy Państwu i z największą radością oddajemy do rąk naszych Czytelników ścienny 'Kalendarz katolicki' na Rok Pański 2023 w zupełnie nowej, odświeżonej szacie graficznej, z tradycyjnym kalendarzem liturgicznym według aktualnych rubryk Mszału Rzymskiego sprzed 1958 roku. Kalendarz wydany został przez nasze Stowarzyszenie na Rzecz Kultury i Tradycji im. ks. dr Piotra Semenenko (redakcja Pisma "Myśl Katolicka - Organ Katolików Świeckich"). Przy tworzeniu niniejszego kalendarza korzystaliśmy przede wszystkim z nieocenionego "Mszału Rzymskiego z dodaniem nabożeństw nieszpornych" o. G. Lefebvre'a OSB, w tłumaczeniu oo. Benedyktynów tynieckich z 1956 r., oraz innych źródeł, jak również z rady i pomocy kleryków z Seminarium Mater Dei. 

Przy dniach oznaczono święta, uroczystości, patronów, kolor szat liturgicznych, dzień postny oraz najważniejsze święta państwowe. Wszystkie informacje w formie czytelnych ikonograficznych znaków, z legendą na karcie okładkowej.

Wierni katolicy rzymscy integralni znajdą tu również cenne wskazania dotyczące dyscypliny postnej kreślonej przez aktualny, nowy Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 roku, który rozróżnia trzy typy postów: jakościowy (abstinentia) – polegający na wstrzymaniu się od spożycia mięsa; ilościowy (ieiunium) – polegający na ograniczeniu się do jednego sytego posiłku w ciągu dnia i dwóch mniejszych; ścisły (ieiunium et abstinentia) – polegający na jednoczesnym ograniczeniu się do jednego posiłku dziennie do sytości, jak i na wstrzymaniu się od spożywania potraw mięsnych. Jest to więc połączenie postu jakościowego i ilościowego. Jak zawsze kalendarz uwzględnia Obchody Suchych Dni które sięgają najdawniejszej epoki Kościoła i obejmują trzy dni tygodnia związane ściśle z Męką Chrystusa, czyli dni modlitw i postu obchodzone w środę, piątek i sobotę na początku każdej pory roku.

JOHN DALY: Arcybiskup Lefebvre a sedewakantyzm

 

 "Ex verbis enim tuis justificaberis, et ex verbis tuis condemnaberis".

"Albowiem ze słów twoich będziesz usprawiedliwiony, i ze słów twoich będziesz potępiony".

(Mt. 12, 37)      (Cytat od red. Ultra montes)

––––––

O ile nam wiadomo, arcybiskup Marceli Lefebvre (wbrew oczywistym faktom, zaprzeczając samemu sobie i odmawiając wypełnienia swojego obowiązku jako biskupa – red. U. m.) nigdy wyraźnie nie stwierdził, że Jan Paweł II nie jest prawdziwym papieżem. Tak więc jeśli podzielimy kościelne spektrum opinii na dwie kategorie, tych, dla których Stolica Apostolska jest legalnie wakująca (stanowisko czysto katolickie – red. U. m.) oraz tych, dla których jest ona legalnie obsadzona (stanowisko schizmatycko-heretyckie uznające prawowitość modernistycznych uzurpatorów – red. U. m.), to arcybiskup Lefebvre znajdzie się w obozie niesedewakantystycznym.

KRAKÓW - PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH: 30.11 - 04.12 AD 2022

  

30.XI. św.Andrzeja Apostoła

Środa - Msza św. o godz. 18.30


1.XII.

P.Czwartek - Msza św. o godz. 7.20


2.XII. św.Bibiany

P.Piątek - Msza św. o godz. 18.30

Ks. Rafał Trytek ICR: Przygotować się na przyjście Zbawiciela - Miłosierdzie

Kazanie ks. Rafała Trytka wygłoszone na pierwszą niedzielę Adwentu - 27.11.2022, w kaplicy Matki Bożej Królowej Polski w Krakowie, ul. Sarego 18/2. 

Temat: Przygotować się na przyjście Zbawiciela - Miłosierdzie

Episkopat katolicki na świecie (AD 2022)

 

          Oto nie wyczerpująca, ale przestudiowana lista biskupów katolickich (prawdziwych, prawowiernych i godnych zaufania biskupów, co do których nie istnieje jakakolwiek poważna, uzasadniona wątpliwość co do ich prawowierności i ważności ich linii konsekracji biskupiej), uznających wakat Stolicy Apostolskiej, obecnie żyjących.

______________________

1. J. Exc. x Biskup Marek A. Pivarunas (CMRI), USA

2. J. Exc. x. Biskup Marcin Davila Gandara (SST), Meksyk

3. J. Exc. x. Biskup Pius Leopold Espina, Argentyna

4. J. Exc. x. Biskup Roderyk da Silva, Brazylia

JE x. Bp MARK A. PIVARUNAS CMRI: Duch Święty i katolicki Kościół - List pasterski

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Umiłowani w Chrystusie,

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego upamiętnia zstąpienie Ducha Świętego na Najświętszą Maryję Pannę i Apostołów, a nam przypomina bardzo ważną prawdę naszej wiary – że Duch Święty pozostaje z Kościołem katolickim na zawsze w związku, który jest zarówno absolutny, jak i nierozerwalny. Ta prawda naszej wiary jest szczególnie ważna dla nas dzisiaj, kiedy sytuacja w Kościele stała się tak poważna i niebezpieczna.

W ciągu ostatnich trzydziestu lat od rozpoczęcia Vaticanum II wprowadzono do Kościoła nowe doktryny – potępione wcześniej przez poprzednich papieży i sobory – które doprowadziły do powszechnej utraty wiary wśród katolików.

Herezja indyferentyzmu religijnego, fałszywego ekumenizmu i fałszywej wolności religijnej została rozpowszechniona w Kościele poprzez różne dekrety Vaticanum II, nowy Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r., nowe ryty sakramentów i wreszcie Nową Mszę (Novus Ordo Missae). Błędy te zostały w przeszłości bardzo dogłębnie omówione i nie ma potrzeby ponownego ich omawiania. Wystarczy powiedzieć, że Kościół katolicki konsekwentnie nauczał tej samej wiary przez ponad 1900 lat, a następnie, wraz z nastaniem Vaticanum II, doszło do sytuacji bez precedensu w historii Kościoła. Czy w historii katolickiego Kościoła kiedykolwiek się zdarzyło, aby sobór powszechny zachęcał do fałszywego ekumenizmu, który został potępiony przez papieża Piusa XI jako "równoznaczny z porzuceniem religii objawionej przez samego Boga"? Czy kiedykolwiek się zdarzyło, aby prawa kościelne legalizowały udzielanie Najświętszego Sakramentu heretykom i schizmatykom bez ich nawrócenia na Wiarę Katolicką? Czy kiedykolwiek się zdarzyło, aby Święta Ofiara Mszy Świętej została zastąpiona w Kościele przez luterańską pamiątkę Ostatniej Wieczerzy? Jesteśmy świadkami ni mniej, ni więcej jak tylko Wielkiej Apostazji, którą św. Paweł przepowiedział w drugim Liście do Tesaloniczan:

De Cura animarum pro Christianis Modernismo infectis (W trosce o dusze chrześcijan zarażonych modernizmem)

 

Laudetur Iesus Christus!

        Jesteśmy katolikami wiernymi Nauce Kościoła, jaką głosili nieprzerwanie i nieomylnie rzymscy papieże od św. Piotra aż do Piusa XII, oraz tradycyjnej łacińskiej Mszy Świętej, jaką odprawiano we wszystkich katolickich świątyniach do lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Wbrew modernizmowi będącemu — jak uczył papież św. Pius X — “sumą wszystkich herezji”, a który w ostatnich dziesięcioleciach zawłaszczył sobie oficjalne struktury kościelne, czyniąc je de facto siedliskiem Nowej Religii, pragniemy pozostać przy:

• nieskażonym Magisterium, strzegącym Depozytu Wiary przekazanego przez Pana Naszego Jezusa Chrystusa Apostołom, a za ich pośrednictwem w niezmienionej postaci przyjętego i zachowanego przez Ojców i Doktorów Kościoła, uznanych prawowiernych teologów, przede wszystkim zaś papieży;
• czcigodnej liturgii Mszy Świętej w klasycznym rycie rzymskim, organicznie, harmonijnie i celowo rozwijanym od czasów apostolskich przez następców świętego Piotra, a ustalonym w swej doskonałej formie przez papieża św. Piusa V bullą “Quo Primum Tempore”, nazywanym Mszą Św. Wszechczasów, której pobożne celebrowanie i słuchanie wychowało i ukształtowało wielkie rzesze Świętych;
• niezmienionych rytach sakramentów;
• tradycyjnej dyscyplinie kościelnej, przepełnionej duchem pokuty, umartwienia i modlitwy w łączności z Ofiarą Pana Naszego Jezusa na Krzyżu, pozwalającej skutecznie opanowywać słabości, zwyciężać grzech, przeciwstawiać się szatanowi i światu oraz wysługiwać liczne łaski.

JE x.Bp MARK A. PIVARUNAS CMRI: Konsekracje biskupie w czasie przedłużającego się okresu Sede vacante

 

Święto Najświętszej Maryi Panny od Wykupu Niewolników

24 września 1996

Umiłowani w Chrystusie,

Mija dziś pięć lat od dnia, w którym Jego Ekscelencja, śp. Biskup Moises Carmona, udzielił mi sakry biskupiej, aby przyczynić się w ten sposób do zachowania naszej drogocennej katolickiej Wiary w tych czasach herezji i apostazji.

Choć konsekracje tradycyjnych katolickich biskupów były wśród większości wiernych przyjmowane z wielką radością, byli też tacy, którzy kwestionowali ich prawowitość z tego powodu, że ścisła litera prawa zabrania biskupowi konsekrowania innego biskupa bez posiadania papieskiego mandatu.

Najistotniejsze jest, by nasi katoliccy wierni rozumieli teologiczne zasady związane z tym tematem by móc odpowiedzieć tym, którzy odrzucaliby Mszę i sakramenty sprawowane przez tych biskupów oraz kapłanów przez nich wyświęconych.

KRAKÓW - PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH: 21.11 - 27.11 AD 2022

  

21.XI.Ofiarowanie N.M.P

Poniedziałek - Msza św. o godz.18.30


22.XI.św.Cecylii

Wtorek - Msza św. o godz.7.20


23.XI. św.Klemensa

Środa - Msza św. o godz. 7.20

JE x.Bp. Mark A. Pivarunas CMRI: Odpowiedzi na zarzuty wobec stanowiska sedewakantystycznego

  

Zarzut I: By umożliwić wybór papieża Papież Pius XII zniósł na czas konklawe wszystkie kary kościelne. Tak więc gdyby nawet papieże Vaticanum II byli heretykami przed swoim wyborem, to i tak wciąż byliby ważnie wybrani.

   Odpowiedź: Heretycy i schizmatycy są na mocy BOŻEGO PRAWA wykluczeni z wyborów na Papieski Urząd. Papież Pius XII zniósł kościelne kary; natomiast nie byłby w stanie, nie mógłby i nie udzielił dyspensy od Prawa Boskiego.

   Dowód:

   A. Institutiones Iuris Canonici (1950), Coronata

– "Do ważności nominacji na Najwyższy Urząd – wymaganej przez BOSKIE PRAWO – konieczne jest także to, by elekt był członkiem Kościoła; w związku z tym, wykluczeni są heretycy i apostaci (przynajmniej ci publiczni)...".

   B. Institutiones Iuris Canonici (1921), Marato

   – "Heretycy i schizmatycy z mocy samego Prawa Boskiego są wyłączeni z możliwości objęcia Najwyższego Urzędu Kościelnego (Papiestwa), ponieważ, choć z mocy Boskiego Prawa nie są uważani za niezdolnych do udziału w pewnym typie kościelnej jurysdykcji, niemniej jednak, z pewnością muszą być traktowani jako wykluczeni z możliwości zasiadania na tronie Stolicy Apostolskiej, która jest nieomylnym nauczycielem prawdy wiary i ośrodkiem kościelnej jedności".