STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka

Cytaty na nasze czasy:

"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"

Św. Ignacy Loyola


"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers


"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

czwartek, 3 września 2026

x. Rafał Trytek — kazanie na XIV Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego AD 2026 (Wrocław, 30 VIII)


            Polityczny i cywilizacyjny wymiar świętości nakreślił, zwracając się do wiernych, x. Rafał Trytek ICR, który 30 sierpnia AD 2026 sprawował Msze Świętą w Oratorium Świętego Józefa Opiekuna Kościoła Świętego we Wrocławiu. Duszpasterz Tradycji, komentując zalecenie naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby nie przywiązywać nadmiernej wagi do zapewniania sobie dostatniej przyszłości, wskazał dokonania kilkorga świętych i wybitnych obrońców Kościoła – w różnych epokach zmagających się z heretykami, mahometanami, poganami, a w końcu też z zagrożeniem wewnętrznym, czyli z modernistami. Jak wcielać w życie wskazówki Syna Bożego, możemy przekonać się na przykładzie św. Róży z Limy, szesnastowiecznej tercjarki dominikańskiej, która skromne dochody przeznaczała na kult Boży i wspieranie chorych, a nie zaniedbywała także czynienia pokuty.
Kościół wyniósł ją do rangi patronki Ameryki Południowej i Filipin. Inny wymiar świętości poznajemy, rozważając postępowanie św. Rajmunda Nonnata, członka zakonu mercedariuszy. Zbliżające się zaś święto św. Stefana Węgierskiego sprzyja przypomnieniu, że z woli tego monarchy, przodka wielu świętych z dynastii Arpadów, od XI wieku Węgry są Królestwem Maryjnym. Tego stanu rzeczy nie zmienił podbój osmański, w XVI stuleciu pod panowanie mahometan poddający większą część kraju. Jego ślady pozostają na Węgrzech dostrzegalne do dziś – zachowane jako przestroga i pamiątka po prześladowaniach prawdziwej Wiary przez niewiernych. O walce z innowiercami przypomina także żywot bł. Bronisławy, świadka najazdu tatarskiego na Małopolskę. Ostatnim z wymienionych świętych był papież Pius X, zapamiętany ze względu na walkę, jaką wydał odstępcom starającym się przejąć struktury Kościoła.

Autor: o