Niedziela Zesłania
Ducha Świętego
Umiłowani w Chrystusie,
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego upamiętnia
zstąpienie Ducha Świętego na Najświętszą Maryję Pannę i Apostołów, a nam
przypomina bardzo ważną prawdę naszej wiary – że Duch Święty pozostaje z
Kościołem katolickim na zawsze w związku, który jest zarówno absolutny, jak i nierozerwalny.
Ta prawda naszej wiary jest szczególnie ważna dla nas dzisiaj, kiedy sytuacja w
Kościele stała się tak poważna i niebezpieczna.
W ciągu ostatnich trzydziestu lat od rozpoczęcia Vaticanum
II wprowadzono do Kościoła nowe doktryny – potępione wcześniej przez
poprzednich papieży i sobory – które doprowadziły do powszechnej utraty wiary wśród
katolików.
Herezja indyferentyzmu
religijnego, fałszywego ekumenizmu i fałszywej wolności religijnej została
rozpowszechniona w Kościele poprzez różne dekrety Vaticanum II, nowy
Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r., nowe ryty sakramentów i wreszcie Nową Mszę
(Novus Ordo Missae). Błędy te zostały w przeszłości bardzo dogłębnie
omówione i nie ma potrzeby ponownego ich omawiania. Wystarczy powiedzieć, że
Kościół katolicki konsekwentnie nauczał tej samej wiary przez ponad 1900 lat, a
następnie, wraz z nastaniem Vaticanum II, doszło do sytuacji bez
precedensu w historii Kościoła. Czy w historii katolickiego Kościoła
kiedykolwiek się zdarzyło, aby sobór powszechny zachęcał do fałszywego
ekumenizmu, który został potępiony przez papieża Piusa XI jako
"równoznaczny z porzuceniem religii objawionej przez samego Boga"?
Czy kiedykolwiek się zdarzyło, aby prawa kościelne legalizowały udzielanie Najświętszego
Sakramentu heretykom i schizmatykom bez ich nawrócenia na Wiarę Katolicką? Czy
kiedykolwiek się zdarzyło, aby Święta Ofiara Mszy Świętej została zastąpiona w
Kościele przez luterańską pamiątkę Ostatniej Wieczerzy? Jesteśmy świadkami ni
mniej, ni więcej jak tylko Wielkiej Apostazji, którą św. Paweł przepowiedział w
drugim Liście do Tesaloniczan: