Ks. Rafał Trytek: Koronka do Miłosierdzia Bożego

        Prawie wszystkie osoby mówiące o Koronce do Miłosierdzia Bożego mają na myśli tę, która pochodzi od s. Faustyny Kowalskiej. Nie wiedzą one, że nazwa jest „zapożyczona” od wcześniejszej wersji, która posiada kościelne imprimatur. Dla użytku wiernych podajemy oryginalną, zatwierdzoną przez Kościół koronkę, z „Nowego Brewiarzyka Tercjarskiego:

„-Ojcze nasz, Zdrowaś Marjo, Chwała Ojcu.

Modlitwa.

O Serce Jezusa, nie mieć miłosierdzia nad nędznymi grzesznikami, jest to rzecz niemożliwa dla Ciebie. Przeto Cię błagamy, zmiłuj się nad nami, użycz nam łask wszelkich, o które Cię prosimy, przez Niepokalane i bolejące Serce Marji, Matki Twojej, Matki naszej, której nigdy nic odmówić nie możesz.

Celem przypomnienia: x. Rafał Trytek - Deklaracja doktrynalna

        Od blisko pół wieku życie chrześcijańskie pozostaje w zaćmieniu wskutek rozprzestrzeniania się potępionych już wielokrotnie i nieomylnie przez Kościół modernistycznych błędów i herezji takich jak: 1) wolność religijna, która w istocie prowadzi do akceptacji ateizmu państwa; 2) fałszywie pojmowany ekumenizm “ czyli postawienie na tej samej płaszczyźnie co Jedyny, Prawdziwy Kościół Katolicki fałszywych doktryn religijnych oraz uznawanie innych religii, w tym nawet judaizmu, islamu i pogaństwa, za środki prowadzące do zbawienia; 3) błędna koncepcja Kościoła Chrystusowego nie utożsamianego wyłącznie z Kościołem Katolickim, ale postrzeganego jako byt szerszy, który mieści w swoim obrębie Kościół Katolicki, ale się doń nie ogranicza; 4) promowanie jednej światowej synkretycznej religii; 5) hołdowanie ideom wolnomularskim, takim jak propagowanie rzekomo przyrodzonych" praw człowieka, będących w istocie wyrazem antropocentryzmu.

KRAKÓW - PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH: 28.01.2019 - 03.02 AD 2019

28. I św. Piotra Nolesko

Poniedziałek - Msza św. o godz. 18: 30


29. I św. Franciszka Salezego

Wtorek - Msza św. o godz. 7: 20


30. I św. Martyny

Środa - Msza św. o godz. 7: 20

Ks.Rafał Trytek: kazanie na 3 Niedzielę po Objawieniu cz.1 wygłoszone w dn. 27 I AD 2019

Przypominamy: Ks. Anthony Cekada - Całkowicie nieważne i pozbawione znaczenia (*) Święcenia biskupie według obrzędu z 1968 roku

 
Całkowicie nieważne i pozbawione znaczenia (*) Święcenia biskupie według obrzędu z 1968 roku
KS. ANTHONY CEKADA (**)
 
"Gdy nie będzie już ważnie wyświęconych księży, wtedy uwolnią Mszę Łacińską".
(O. Karol Pulvermacher OFMCap, były redaktor "The Angelus")

"Pozostawcie skorupę, ale usuńcie jej zawartość".
(Włodzimierz I. Lenin)

W latach 60-tych katolicy, którzy byli zaskoczeni posoborowymi zmianami w liturgii zaczęli się martwić czy sakramenty sprawowane wedle zreformowanych obrzędów są ważne. Przełomowym momentem dla Stanów Zjednoczonych był 1967 rok, kiedy Patryk Henryk Omlor ogłosił pierwsze wydanie swego studium: "Problem ważności mszy anglojęzycznej" (Questioning the Validity of Masses using the All-English Canon). Książka ta, jeszcze przed ogłoszeniem nowego porządku Mszy w 1969 roku (Novus Ordo), zelektryzowała słabe wówczas szeregi tradycjonalistów.

 

W miarę jak modernistyczni "reformatorzy" przerabiali obrzędy kolejnych sakramentów – bierzmowania, pokuty i ostatniego namaszczenia – tradycjonaliści poddawali w wątpliwość ważność tych sakramentów poszukując kapłanów sprawujących tradycyjną Mszę świętą i korzystających ze starych obrzędów.
 

Kapłaństwo było jedynym sakramentem, który nie wzbudzał wątpliwości tradycjonalistów, co było oczywiste, gdyż nie było powołań. Skoro wielu świeckich nigdy nawet nie widziało jak przebiegają święcenia, to jeszcze mniej wiedziało co sprawia, że święcenia są ważne. Dlatego problem jak i czy zmiany w liturgii zagroziły ważności święceń kapłańskich pozostawał zgoła nie rozpatrzony.
 

Zetknąłem się z tą kwestią na pierwszym roku studiów (1975-1976) w seminarium Bractwa Św. Piusa X, w Ecône, w Szwajcarii. Zwróciłem się do arcybiskupa Marcelego Lefebvre'a z pytaniem: czy moi konserwatywni przyjaciele z dawnego seminarium duchownego mogliby współpracować z Bractwem po święceniach. Arcybiskup zasadniczo wyraził zgodę, ale zauważył, że mogą wpierw potrzebować warunkowego wyświęcenia, ponieważ Paweł VI zmienił ryt święceń.
 

Arcybiskup wyjaśnił, że nowa forma (istotna treść) obrzędu święceń stała się wątpliwa z powodu usunięcia z niej jednego słowa. Nowa forma święceń biskupich – zdaniem arcybiskupa – była całkowicie inna i przez to nieważna.
 

Mimo powagi problemu, tylko niewielu tradycjonalistów rozważało treść posoborowych obrzędów święceń kapłańskich (1), nawet gdy rozszerzył się zasięg Mszy indultowej. Msze tego rodzaju były coraz częściej sprawowane przez księży wyświęconych przez biskupów konsekrowanych w nowym obrzędzie. Księża ci należeli do takich stowarzyszeń, jak Bractwo Kapłańskie Św. Piotra. Jeżeli biskupi, którzy udzielili im święceń byli konsekrowani w sposób nieważny – to i sakramenty sprawowane przez tych kapłanów byłyby tak samo nieważne.

Ks. Francesco Ricossa: Montini a Najświętsza Maryja Panna Pośredniczka

   Zaprawdę, musimy zawołać ze świętymi: "DE MARIA NUNQUAM SATIS!" – "O Maryi nigdy dosyć!" Maryję nie dosyć dotąd sławiono, nie dość wychwalano, czczono, kochano! Nie dość Jej służono! Należy się Jej więcej chwały, czci, miłości i nabożeństwa!

(Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort)

"Otwarcie na «nowość» w łonie tradycji" – to tytuł artykułu Gino Concetti opublikowanego 10 czerwca 1992 roku na trzeciej stronie "L'Osservatore Romano". Jest to recenzja ostatniej pracy Antonio Rinaldi ("bez wątpienia jednego z największych badaczy dzieł Montiniego sprzed jego wyboru na Papieża") zatytułowanej "Interventi, gennaio-giunio 1962" ["Interwencje, styczeń-czerwiec 1962"] wydanej przez Instytut Pawła VI, wyd. Studium, Rzym 1992. Jak wskazuje tytuł, książka stanowi zbiór 66 tekstów interwencji kard. Montiniego, podówczas arcybiskupa Mediolanu, na forum Centralnej Komisji Przygotowawczej soboru ekumenicznego Vaticanum II. Komisja ta utworzona 5 czerwca 1960 miała za zadanie przygotować sobór. Montini zostaje jej członkiem dopiero od 6 listopada 1961. Wszystkie teksty interwencji są w języku łacińskim. Gino Concetti przytacza z nich dwa fragmenty, jeden o reformie liturgicznej, a drugi o kulcie maryjnym, w celu dowiedzenia swojej tezy o Montinim "skłaniającym się ku modernizmowi, jednakże bez sprzeniewierzania się wierze bądź zaprzeczania dziedzictwa Kościoła". Krótko mówiąc: Sobór w świetle tradycji...

Czy rzeczywiście jednak udało się Montiniemu pojednanie z nowoczesnością, która spustoszyła wiarę modernistów?

KRAKÓW - PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH: 21.01.2019 - 27.01 AD 2019

21. I św. Agnieszki

Poniedziałek - Msza św. o godz. 7: 20


22. I św. Wincentego

Wtorek - Msza św. o godz 7: 20


23. I św. Rajmunda

Środa - Msza św. o godz. 18: 30

Akt oddania się Matce Bożej

Matko Boża, Niepokalana Maryjo!
Tobie poświęcam ciało i duszę moją,
wszystkie modlitwy i prace,
radości i cierpienia,

wszystko, czym jestem i co posiadam.

Ochotnym sercem oddaję się Tobie w niewolę miłości.
Pozostawiam Ci zupełną swobodę posługiwania się mną
dla zbawienia ludzi i ku pomocy Kościołowi świętemu,
którego jesteś Matką.

Chcę odtąd wszystko czynić z Tobą,
przez Ciebie i dla Ciebie.
Wiem, że własnymi siłami niczego nie dokonam.

Ty zaś wszystko możesz,
co jest Wolą Twego Syna,
i zawsze zwyciężasz.

Amen.

Ks.Rafał Trytek: kazanie na II Niedzielę po Objawieniu Pańskim wygłoszone w dn.20 I AD 2019 (Kraków)

Papież Pius XII: Moda, sama w sobie, nie ma nic złego

          Moda, sama w sobie, nie ma nic złego. Rodzi się spontanicznie ze społeczności ludzkiej, według impulsu, który skłania do tego, by dopasować się do innych, oraz do obyczajów osób wśród których się żyje. Bóg wcale nie wymaga od was byście żyły poza waszymi czasami, byście były obojętne na wymogi mody, do tego stopnia by czynić się śmiesznym ubierając się na przekór gustom i powszechnym zwyczajom współcześnie żyjących, nie troszcząc się nigdy o to co się im podoba. I tak, anielski święty Tomasz z Akwinu twierdzi, iż w rzeczach zewnętrznych, z których człowiek korzysta nie ma występku, lecz, występek pochodzi od człowieka, który korzysta z nich bez umiaru w stosunku do obyczajów tych z którymi żyje, odróżniając się w sposób dziwny od innych, bądź używając rzeczy w sposób zgodny lub niezgodny w stosunku do ustalonych zwyczajów, lecz z uczuciem nieuporządkowanym, przez nadmiar strojów nadzwyczajnie zdobionych, lub noszonych z upodobaniem, lub wyszukiwanych z przesadną pieczołowitością, podczas gdy skromność i prostota wystarczyłyby, aby zadośćuczynić niezbędnemu decorum. Ten sam święty doktor dodaje w końcu, iż jest zasługującym aktem cnoty w wyglądzie niewiasty, jeśli jest on zgodny z obyczajem, stanem osoby i dobrą intencją. Kiedy niewiasty noszą ubrania skromne w harmonii z ich stanem i godnością, gdy stosują się w tym z umiarem do zwyczajów w ich krajach, wówczas dbanie o wygląd jest także aktem cnoty umiarkowania, która nadaje umiaru w chodzie, postawie, stroju i wszystkich ruchach zewnętrznych.