STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka

Cytaty na nasze czasy:

"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"

Św. Ignacy Loyola


"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers


"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

poniedziałek, 6 lipca 2026

Kielich i patena

             Nazwa „kielich” pochodzi z języka greckiego i oznacza po prostu naczynie do picia. W czasach apostołów złoto i srebro były materiałami, z których wykonywano naczynia liturgiczne, a Sobór w Reims ustalił, że powinny one być wykonane właśnie z tych materiałów oraz że muszą być poświęcone przez biskupów lub opatów noszących insygnia pontyfikalne, gdy jest to zgodne z tradycją, ponieważ kwestie te dotyczą raczej godności niż stopnia duchownego.

Złoty kielich symbolizuje skarb Mądrości Bożej, ukryty w naszym Panu Chrystusie i odzwierciedlony w doskonałości tego metalu. Srebrny kielich symbolizuje najwyższą czystość i niewinność naszego Pana Chrystusa, przedstawioną w bieli srebra.

Patena stanowi osłonę kielicha; ponieważ jest otwarta i widoczna, symbolizuje kamień, który Józef z Arymatei umieścił przy wejściu do grobu.

Oba symbolizują Grobowiec i kamień nagrobny, w którym został pochowany nasz Pan Chrystus; ponieważ tak jak w Grobowcu spoczywało Najświętsze Ciało naszego Pana Jezusa Chrystusa, widzialnie i rzeczywiście, wraz z Boskością, tak w kielichu i patenie znajduje się nasz Pan Jezus Chrystus w Sakramencie.

Konieczne jest, aby oba te przedmioty zostały poświęcone, a poświęcenia tego dokonuje biskup przy użyciu świętego oleju krzyżowego; dzięki jego błogosławieństwu i poświęceniu oraz łasce Ducha Świętego stają się one nowym i doskonałym Grobem.

Za: www.facebook.com/photo/?fbid=986136077742692&set=gm.2430132050731586&idorvanity=659850404426435

Autor: o