Cytaty:

"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers



"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

środa, 23 września 2015

Papież św. Linus i apostolska tradycja nakrycia głowy u kobiet


Sanctus Linus foto 
   W dzisiejsze wspomnienie św. Linusa, papieża i męczennika, warto wspomnieć o pewnym apostolskim zwyczaju, który należy do tradycji, ale i przeszedł do prawa Kościoła katolickiego (w kanonie 1262 kodeksu z 1917 roku). Oto bowiem, co mówi Liber pontificalis, dzieło prawdopodobnie z VI wieku (wydane przez x. Duchesne w 1886 roku), o tym drugim Wikariuszu Chrystusowego Kościoła, który panował w latach 67-76:

„1 Linus, natione Italus, regionis Tusciae, patre Herculano, sedit ann. XI m. III d. XII. Fuit autem temporibus Neronis, a consulato Saturnini et Scipionis (56) usque ad Capitone et Rufo consulibus (67). Martyrio coronatur. 2 Hic ex praecepto beati Petri constituit ut mulier in ecclesia uelato capite introiret. Hic fecit ordinationes II, episcopos XV, presbiteros XVIII. Qui sepultus est iuxta corpus beati Petri, in Vaticano, sub die VIIII kal. Octubris.” (za: The Latin Library).

Co przełożone na naszą mowę przedstawia się następująco:
„1. Linus, narodowości włoskiej, z regionu Tuscii (dzisiejsza Toskania, część Umbrii i Lacjum), z ojca Herkulanusa, zasiadał (na Stolicy Piotrowej) lat jedenaście, miesięcy trzy, dni dwanaście. Było (to) zaś w czasach (za panowania) Nerona, od konsulatu Saturnina i Scypiona (56) aż po [czas], gdy konsulami byli Kapiton i Rufin (67). Otrzymał koronę męczeństwa. 2. Tenże z zarządzenia (zgodnie z zarządzeniem) błogosławionego Piotra ustanowił (dekretem), żeby kobiety do kościoła wchodziły z głową nakrytą. Dokonał święceń dwóch (niższych?), biskupów piętnastu, kapłanów osiemnastu. Pochowany jest przy ciele (w grobie) błogosławionego Piotra na Watykanie, dnia dziewiątego kalęd październikowych.” (tłumaczenie własne, kilka uwag w nawiasach też własnych - ).
W przyszłości pojawi się bardziej szczegółowe opracowanie tematu dla tych, którzy gardzą tradycjami pochodzenia apostolskiego i wolą iść za pomysłami nowinkarzy.

Pelagiusz z Asturii

Za: https://pelagiusasturiensis.wordpress.com/2013/09/23/papiez-sw-linus-i-apostolska-tradycja-nakrycia-glowy-u-kobiet/