STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA NAJLEPSZYCH MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ

Cytaty:

"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers



"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

środa, 28 czerwca 2017

Dogmatyka katolicka. Część ogólna... O znamionach Kościoła - Ks. Jacek Tylka

Znalezione obrazy dla zapytania o znamionach kościoła 
DOGMATYKA KATOLICKA
 
CZĘŚĆ OGÓLNA
 
KRÓTKO NAPISAŁ
 
KS. JACEK TYLKA
 
V. Traktat
 
O Kościele Chrystusowym
 
"Kościół" (jest to) "filar i utwierdzenie prawdy" (1 Tym. 3, 15).
 
Część I.
 
O Kościele Chrystusowym w ogóle
 
Rozdział III.
 
O ZNAMIONACH KOŚCIOŁA
 
Artykuł II.
 
Znamiona te przysługują tylko Kościołowi rzymsko-katolickiemu
 
Teza LXXXI. Kościół rzymsko-katolicki posiada sam jeden te cztery znamiona; a zatem on jest jedynym Kościołem prawdziwym.

Teza ta jest pewną.
 
1. Kościół rzymsko-katolicki posiada znamię jedności. Wszyscy bowiem w tym Kościele wierni, rozproszeni po całym świecie, wyznają jedną i tę samą wiarę, używają tych samych Sakramentów świętych i są podlegli jednej najwyższej Głowie, czyli rzymskiemu Biskupowi, Papieżowi. Ta jedność w Kościele rzymsko-katolickim jest tak w oczy wpadająca, iż przeciwnicy nie wahali się zawyrokować o nim, iż nie ma w nim żadnego postępu, tylko ustawiczny zastój panuje. O tej jedności Kościoła św. Ireneusz powiada (adv. haer. l. 1. c. 10): "Jak słońce w całym świecie jest jedno i to samo, tak i światło prawdy (w Kościele) wszędzie świeci i oświeca wszystkich ludzi".

 
2. W Kościele rzymsko-katolickim bywa opowiadaną nauka, której przepisy tchną największą świętością, nakazują unikać najmniejszego cienia grzechu, a wykonywać cnotę. Podobnie nad Sakramenty św. i ofiarę Mszy św. nie można sobie pomyśleć nic skuteczniejszego, co by mogło lepiej doprowadzić ludzi do świętości. – A w końcu i Przełożonych w tym Kościele, w myśl Jezusa Chrystusa, nie powinno być inne zadanie, jak aby uświęcać dusze wiernych ich pieczy powierzonych. Było też zawsze w tym Kościele od najdawniejszych czasów wielkie mnóstwo Świętych. To znamię przyznają Kościołowi rzymsko-katolickiemu sami nawet heretycy. I tak Luter pisze (ep. ad duos Paroch. de Anabapt.): "Ja twierdzę, że pod Papiestwem... jest wielu... wielkich Świętych".
 
3. Kościół rzymsko-katolicki posiada znamię powszechności, bo on zdoła pomieścić w swoim łonie wszystkich ludzi; rozpościera on się po całym świecie. A chociaż w jednym miejscu jest mniejsza liczba katolików, a w drugim większa, nie ma przecież żadnej części świata, gdzie by ich nie było. To znamię miał na pamięci św. Augustyn, kiedy pisze (serm. 46. al. 165. de temp. c. 8. n. 18): (Kościół) "jest jakby winna macica... wszędzie rozpostarty". Wreszcie Kościół ten, pamiętny na słowa Zbawiciela: "Idąc, nauczajcie wszystkie narody", ciągle stara się o rozpostarcie Królestwa Bożego i ustawicznie coraz to nowych zwolenników zyskuje.
 
4. Kościół rzymsko-katolicki posiada charakter apostolski, bo wywodzi swój początek od Apostołów; nauka w tym Kościele jest taką, jaką głosili Apostołowie; a wreszcie w tym Kościele Biskupi są następcami Apostołów. Wszyscy bowiem zachowują łączność z Papieżem i od niego otrzymują część trzody Chrystusowej do rządzenia, czyli pewną diecezję. To znamię miał na myśli św. Cyprian, kiedy mówi (ep. 55. 1. ad Antonian.): "Pisałeś, abym kopię tychże listów do Korneliusza (Papieża) kolegi naszego przesłał, aby wiedział, że ty z nim, to jest z katolickim Kościołem, myślisz". Tym charakterem apostolskim zawsze jaśniał Kościół rzymsko-katolicki.
 
W końcu zaznaczamy, iż nie możemy tu rozbierać wszystkich zarzutów, jakie temu Kościołowi czynią przeciwnicy; niektórzy dopatrują się nawet w apostolskich czasach wierzeń bardzo odmiennych i mówią o Kościele "Pawłowym" i "Piotrowym" (por. X. Pawlickiego, O początkach chrześcijaństwa); stwierdzamy tylko, że kiedy wszystkie sekty rozpadają się obecnie coraz bardziej, Kościół rzymsko-katolicki stoi najsilniej zjednoczony.
 
Dogmatyka katolicka. Część ogólna. Krótko napisał X. J. Tylka. Drugie wydanie. Tarnów 1900, ss. 329-330.

Za: http://www.ultramontes.pl/dogmatyka_5_1_3_2.htm