STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA NAJLEPSZYCH MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ

Cytaty:

"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers



"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

poniedziałek, 27 lutego 2017

Św. Gabriel od Matki Bożej Bolesnej


Franciszek Possenti urodził się 1 marca 1838 roku w Asyżu. Imię otrzymał na cześć wybitnego świętego, który również się tam urodził. Gdy miał cztery lata, Franciszkowi umarła matka. Najpierw kształcił się on u Braci Szkół Chrześcijańskich. Tam pogłębiał zasady religijne, które wyniósł z domu. Od 1850 roku, gdy miał 12 lat, zaczął uczęszczać do kolegium jezuitów. W szkole był bardzo lubiany przez kolegów i nauczycieli. Należał do najlepszych uczniów. Aż do przesady dbał o swój wygląd. Lubił ponadto grać w karty, brać udział w imprezach artystycznych czy polowaniach. Swoje lekkomyślne życie zmienił dopiero pod wpływem pewnego wizerunku Maryi, po cudownym uzdrowieniu z dwóch ataków choroby.
Sakrament bierzmowania przyjął z rąk biskupa Jana Sabbioni. 22 sierpnia 1856 roku wstąpił do klasztoru pasjonistów w Morovalle, przyjmując imię Gabriel. Ojciec był przeciwny, ponieważ chciał ożenić syna z pewną dziewczyną z dobrej rodziny. W dodatku zakon, do którego Franciszek chciał wstąpić, był jednym z najsurowszych. Franciszkowi jednak udało się przełamać opór ojca i w wieku 18 lat wstąpił do nowicjatu. W zakonie tym głównym celem było pogłębianie i szerzenie nabożeństwa do Męki Pańskiej i Matki Bożej Bolesnej. Oba nabożeństwa przypadły mu do serca. Po wielu latach, o czym świadczy jego notatnik, wzniósł się na stopień heroiczny doskonałości chrześcijańskiej. Notował postanowienia ofiar w duchu pokuty, byle tylko móc pocieszyć Serce Boże.

Wśród postanowień, które podejmował, były np. takie: „Nie działać pod wpływem względów ludzkich ani po to, aby być widzianym, ani dla własnej korzyści, pożytku lub przyjemności, a jedynie dla Boga”, „Nikogo nie sądzić źle, ale starać się tłumaczyć ich błędy i niedociągnięcia, zarówno przed innymi, jak i przed samym sobą; wyrabiać sobie i okazywać dobre mniemanie o wszystkich”, „Nie będę mówił bez potrzeby”.
Święty zmarł na gruźlicę 27 lutego 1862 roku. Miał wtedy zaledwie 24 lata i nie doczekał święceń kapłańskich. Włosi mówią o nim Santo del sorriso, czyli „Święty uśmiechu”. Św. Gabriel jest patronem kleryków i młodych zakonników. W 1908 roku został on ogłoszony błogosławionym przez papieża św. Piusa X, a w 1920 roku papież Benedykt XV wpisał go do katalogu świętych. Sześć lat później papież Pius XI obrał go za patrona młodzieży włoskiej Akcji Katolickiej. Papież Pius XII z kolei w 1953 roku wyznaczył św. Gabriela – na równi ze św. Bernardynem i św. Reparatą – na patrona diecezji Teramo i Atri. Jego relikwie znajdują się w Isola del Gran Sasso, w sanktuarium św. Gabriela.