STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA NAJLEPSZYCH MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ

Cytaty:

"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers



"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

czwartek, 26 marca 2015

Deklaracja IMBC dotycząca konsekracji biskupiej udzielonej przez biskupa Williamsona 19 marca 2015 roku by Pelagius Asturiensis

Deklaracja Instytutu Mater Boni Consilii dotycząca konsekracji biskupiej udzielonej przez biskupa Williamsona 19 marca 2015 roku


Mater Boni Consilii large    Jak już wszyscy wiedzą, bp Ryszard Williamson, jeden z czterech biskupów konsekrowanych przez abpa Lefebvre’a 30 czerwca 1988 roku z kolei konsekrował bpa Jana Michała Faure 19 marca 2015 roku w Nova Friburgo, w Brazylii.
W komunikacie Domu Generalnego Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X potępiło tę konsekrację biskupią używając argumentów i wyrażeń, których użyli kapłani, którzy porzucili abpa Lefebvre’a w 1988 roku, aby założyć Bractwo Św. Piotra; Bractwo Św. Piusa X rządzone przez bpa Fellay oskarża bpa Williamsona o „sedewakantyzm” praktyczny oraz o to, że uznaje autorytet Papieża tylko ustami (oskarżenie bardziej poważne ze strony Bractwa Św. Piotra, które podporządkowało się Janowi Pawłowi II, niż ze strony Bractwa Św. Piusa X, które, jak do tej pory i przynajmniej pozornie, nadal w sposób stały (habituellement) jest nieposłuszne wobec Franciszka I).
Wielu katolików, którzy właśnie jako katolicy sprzeciwiają się modernizmowi i Soborowi Watykańskiemu II są zatem kuszeni, by położyć swoją nadzieję w bpie Williamsonie, zastanawiając się, czy nie można pochwalić i uznać konsekracji biskupiej bpa Faure.

Konsekracja biskupia z 19 marca 2015 roku opiera się wyraźnie (explicitement) na tej z 1988 i – wraz z odczytaniem apokryfowego „mandatu rzymskiego” – zarówno dziś, jak i w 1988 roku, oświadcza się w nim otwarcie i kategorycznie, tak bp Williamson jak bp Faure (który to powtórzył w wywiadzie z 18 marca), że uznaje się autorytet i prawowitość Franciszka I Bergoglio.
Oto dlaczego, wypełniając nasz obowiązek publicznego świadectwa wiary, nie możemy nie powtórzyć a propos konsekracji z 2015 roku tego, co powiedzieliśmy a propos tej z 1988 roku (cf. „Sodalitium” nr 17, s. 4-9), a mianowicie, że czyn dokonany przez bpa Williamsona pociąga za sobą: świętokradztwo i schizmę zasadniczą (schisme capital); działanie natury schizmatyckiej; oraz żywą sprzeczność – jawną oznakę błędu – uznając jako Najwyższego Pasterza Kościoła katolickiego i Wikariusza Chrystusa na ziemi Jerzego Marię Bergoglio w samym obrządku Mszy oraz dokonując jednocześnie konsekracji biskupiej przeciwko jego woli i z jawnie wyrażoną (explicite) intencją, by sprzeciwiać się jego autorytetowi i jego magisterium.
Nasz Instytut wzywa więc wiernych katolików, którzy sprzeciwiają się neomodernizmowi Soboru Watykańskiego II, aby nie dali się oszukać przez Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X bpa Fellay, ani też przez ‘Bractwo Św. Piusa X’ bpa Williamsona: i jedno i drugie rzeczywiście pragnie, w sposób publiczny i programowy, należeć do batalionu tych, którzy uznają Jerzego Marię Bergoglio jako Wikariusza Chrystusa, udzielając więc pełnej prawowitości jego dziełu zniszczenia (gdyby to w ogóle było możliwe) Kościoła i wiary przez modernizm.
„W końcu, te niedawne wydarzenia potwierdzają stanowisko, które w obecnym kryzysie przyjął, w duchu wiary, bp Guérard des Lauriers” (nasza deklaracja z lipca 1988).

Verrua Savoia, 20 marca 2015.

Z języka francuskiego tłumaczył Pelagiusz z Asturii. Źródło: francuskojęzyczna strona internetowa Instytutu Matki Dobrej Rady.

Za:  https://pelagiusasturiensis.wordpress.com/2015/03/24/deklaracja-imbc/#more-4723