STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka

Cytaty na nasze czasy:

"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"

Św. Ignacy Loyola


"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)

J.E. ks. bp Guerard des Lauriers


"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."

J.E. ks. bp Donald J. Sanborn

środa, 22 kwietnia 2026

x. Rafał Trytek — kazanie na II Niedzielę po Wielkanocy AD 2026 (Wrocław, 19 IV)


              Święto Opieki św. Józefa jest w dzisiejszych czasach jednym z najpotrzebniejszych. Należy bowiem uświadomić sobie, jak podobne były świętość Najświętszej Maryi Panny i świętość św. Józefa, który w Świętej Rodzinie miał być odblaskiem Boga Ojca. Analogia sięgała tak daleko, że wielu świętych kolejnych stuleci dopuszczało myśl, że przybrany ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa po swojej błogosławionej śmierci został wzięty do nieba z duszą i ciałem. Pozostaje to w sferze rozważań – nauczał x. Rafał Trytek ICR, który 19 kwietnia AD 2026 roku sprawował Mszę Świętą w Oratorium Świętego Józefa Opiekuna Kościoła Świętego we Wrocławiu.

Św. Józef, wyniesiony do godności xiążęcej i tronu w niebie, stał się Opiekunem Kościoła ze względu na wszystko, co uczynił dla Syna Bożego. Był najlepszym i najmężniejszym z ludzi, nie znamy człowieka, który byłby od niego odważniejszy i bardziej miłosierny. To on dzielił boleści z Najświętszą Maryją Panną i utrzymywał Świętą Rodzinę. Dlatego w Kościele tak liczne są modlitwy do św. Józefa, a także nabożeństwa do jego boleści i radości. Umierał w obecności Pana Jezusa, Matki Bożej i aniołów, a żaden z demonów nie miał do niego dostępu. Ze względu na jego zasługi papież Pius IX ustanowił święto obchodzone w środę po Niedzieli Dobrego Pasterza.

Każdy katolik powinien wzywać pomocy św. Józefa i poświęcić mu ostatnie trzy godziny życia, najważniejsze, gdyż decydujące o zbawieniu lub potępieniu. Jeżeli powracamy do błędów i grzechów, uznajmy go za patrona i poddajmy życie jego rządom. Z największą miłością Pan Jezus i Najświętsza Maryja Panna słuchają go w niebie – prośmy o jego pośrednictwo w potrzebach duchowych i materialnych.
Autor: o