Nasz Pan Jezus Chrystus przemienił się przed wybranymi z grona apostołów, aby ukazać im swoją chwałę – wtedy, podnosząc się z doświadczonego wstrząsu, zrozumieli, kim jest Syn Boży. Jedynie Piotr odważył się odezwać, co można rozumieć jako zapowiedź, kim będzie jako papież: człowiekiem, który przemawia w imieniu Kościoła. Zadaniem papieży jest bowiem mówienie prawdy o naszym Panu Jezusie Chrystusie i głoszenie, że wszyscy ludzie muszą nawrócić się do Wiary katolickiej. Mimo własnych ułomności zwierzchnicy Kościoła nie prowadzili dusz na manowce, lecz karmili wiernych prawdziwym Słowem Bożym, dawali im właściwą liturgię i dyscyplinę, a także wzorce w osobach świętych. Taki był sens powołania Kościoła – nauczał x. Rafał Trytek ICR, który 1 marca AD 2026 sprawował Mszę Świętą w Oratorium Świętego Józefa Opiekuna Kościoła Świętego we Wrocławiu.
STRONA INTERNETOWA POWSTAŁA W CELU PROPAGOWANIA MATERIAŁÓW DOTYCZĄCYCH INTEGRALNEJ WIARY KATOLICKIEJ POD DUCHOWĄ OPIEKĄ św. Ignacego, św. Dominika oraz św. Franciszka
Cytaty na nasze czasy:
"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"
Św. Ignacy Loyola
"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)
J.E. ks. bp Guerard des Lauriers
"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."
J.E. ks. bp Donald J. Sanborn
Cytaty na nasze czasy:
"Człowiek jest stworzony, aby Boga, Pana naszego, chwalił, czcił i Jemu służył, a przez to zbawił duszę swoją. Inne zaś rzeczy na obliczu ziemi są stworzone dla człowieka i aby mu pomagały do osiągnięcia celu, dla którego jest on stworzony"
Św. Ignacy Loyola
"Papa materialiter tantum, sed non formaliter" (Papież tylko materialnie, lecz nie formalnie)
J.E. ks. bp Guerard des Lauriers
"Papież posiada asystencję Ducha Świętego przy ogłaszaniu dogmatów i zasad moralnych oraz ustalaniu norm liturgicznych oraz zasad karności duszpasterskiej. Dlatego, że jest nie do pomyślenia, aby Chrystus mógł głosić te błędy lub ustalać takie grzeszne normy dyscyplinarne, to tak samo jest także nie do pomyślenia, by asystencja, jaką przez Ducha Świętego otacza On Kościół mogła zezwolić na dokonywanie podobnych rzeczy. A zatem fakt, iż papieże Vaticanum II dopuścili się takich postępków jest pewnym znakiem, że nie posiadają oni autorytetu władzy Chrystusa. Nauki Vaticanum II, jak też mające w nim źródło reformy, są sprzeczne z Wiarą i zgubne dla naszego zbawienia wiecznego. A ponieważ Kościół jest zarówno wolny od błędu jak i nieomylny, to nie może dawać wiernym doktryn, praw, liturgii i dyscypliny sprzecznych z Wiarą i zgubnych dla naszego wiecznego zbawienia. A zatem musimy dojść do wniosku, że zarówno ten sobór jak i jego reformy nie pochodzą od Kościoła, tj. od Ducha Świętego, ale są wynikiem złowrogiej infiltracji, jaka dotknęła Kościół. Z powyższego wynika, że ci, którzy zwołali ten nieszczęsny sobór i promulgowali te złe reformy nie wprowadzili ich na mocy władzy Kościoła, za którą stoi autorytet władzy Chrystusa. Z tego słusznie wnioskujemy, że ich roszczenia do posiadania tej władzy są bezpodstawne, bez względu na wszelkie stwarzane pozory, a nawet pomimo pozornie ważnego wyboru na urząd papieski."
J.E. ks. bp Donald J. Sanborn
środa, 4 marca 2026
x. Rafał Trytek — kazanie na II Niedzielę Wielkiego Postu AD 2026 (Wrocław, 1 III)
Dewizą papieża Piusa XII, wybranego na Stolicę Piotrową 2 marca 1939 roku, były słowa: „Pokój dziełem sprawiedliwości”. Jeżeli nie ma sprawiedliwości, nie ma pokoju. Sobór Watykański II, zwołany kilka lat po śmierci Piusa XII, nieustannie mówił o pokoju, lecz w tym czasie, kiedy katolicy byli rozbrajani i zwodzeni, aby nie mogli dostrzec trucizny niszczącej struktury Kościoła, trwała już wielka wojna duchowa. Ta najgorsza z wojen była największym po grzechu pierworodnym nieszczęściem w dziejach świata. „Rozmiękczeni” katolicy przyłączali się do lewicy, biorąc udział w niszczeniu społeczeństw – doświadczyła tego m.in. monarchia hiszpańska w epoce frankizmu.
Nie ma gorszej nienawiści bliźniego niż utwierdzanie ludzi w przekonaniu, że grzech, w którym tkwią, jest czymś dobrym. Dotyczy to zwłaszcza wyznawców błędnych doktryn – błądzących i pozbawionych światła Ducha Świętego.
XX wiek to epoka dominacji mocarstw niekatolickich: Związku Sowieckiego, komunistycznych Chin oraz Stanów Zjednoczonych. Ta ostatnia potęga została ufundowana przez ateistów hołdujących ideom wolnomularskim, stając się de facto pierwszym ateistycznym państwem w dziejach. Jednak nawet w najtrudniejszych czasach był papież, strażnik nieskażonej Wiary, byli też prawdziwi święci. Obecnie, w marcu AD 2026, pozostaje nam prosić patrona Kościoła, św. Józefa, o obronę przed antykatolickimi reżimami. Módlmy się, aby św. Józef pozbawił mocy zagrażające nam demony. Prośmy o łaskę uświęcającą i dar dobrej śmierci. Spędźmy z nim Wielki Post.