Piszę: trwały, bo sądzę, że pojednania Bractwa i Stolicy Apostolskiej nie będzie nigdy. Mamy do czynienia z dwiema odrębnymi wersjami wiary chrześcijańskiej.
Nie oceniam - stwierdzam fakty. Bractwo uważa, że Novus Ordo Missae jest wewnętrznie zły. Jest przekonane, że w tekstach Vaticanum II zawarte są zasadnicze błędy. Obie te kwestie mają ogromne znaczenie teologiczne.
Dotyczą przecież zagadnienia: czy Kościół może oficjalnie i uroczyście wprowadzać wiernych w błąd? Przecież w nowym rycie Mszy świętej i tekstach soborowych nie chodzi o ekscesy jednego papieża. Idzie o rzeczy znacznie poważniejsze i strukturalne - o nauczanie kilku papieży z całym kolegium biskupim. Dla Bractwa NOM i SV II są nieakceptowalne; dla Stolicy Apostolskiej to wyznaczniki wiary. Wiara Rzymu jest odrębna od wiary Bractwa. Bractwo mówi, że jego wiara jest prawdziwą wiarą rzymską.
Rzym mówi jednak co innego. Nie da się tego pogodzić, dlatego podział jest nieprzezwyciężalny. Dzisiejsze konsekracje są tylko skutkiem głębokich różnic teologicznych.
Drogi Bractwa i Rzymu rozeszły się już na zawsze. Można łudzić się, że to się kiedyś zmieni; ale historia uczy nas, że takie rzeczy się nie zmieniają.
Podkreślam: to koniec.
OD REDAKCJI: Wyjątkowo w tym przypadku zgadzamy się z Autorem powyższego tekstu i nie ukrywamy swojej radości z faktu iż naprawdę duża grupa tradycji Katolickiej oddzieliła się od heretyckiej sekty modernistów.